Dziewięciodniowa nowenna za wstawiennictwem Sługi Bożego o. Wenantego Katarzyńca

0

Boże w Trójcy Jedyny,
bądź uwielbiony za wszelkie dobra,
którymi napełniłeś sługę Twego Wenantego;
on przez życie według rad ewangelicznych
i gorliwą posługę kapłańską w Kościele
stał się przykładem dla Twoich wiernych.
Wynieś, Panie, tego sługę Twego na ołtarze,
abyśmy lepiej mogli Tobie służyć,
mnie zaś udziel łaski, o którą pokornie proszę
za jego wstawiennictwem.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Należy odmawiać przez 9 kolejnych dni oraz przystąpić do Sakramentu Pojednania i Komunii świętej.

Pokora w życiu Ojca Wenantego Katarzyńca

0

Jedną z charakterystycznych cech życia Ojca Wenantego Katarzyńca była pokora.

Był on przekonany o własnej nicości, natomiast wszystko przypisywał Bogu. Jego życie koncentrowało się wokół powiedzenia: „Wszystko na chwałę Boga i zbawienia dusz, nic dla siebie”. Nawet jego zewnętrzny wygląd odzwierciedlał niezwykły wewnętrzny dynamizm ducha. Pogodna twarz o wyraźnych, ostrych, aczkolwiek łagodnych rysach, głębia oczu, delikatny uśmiech, prosta fryzura – to wszystko wzbudzało zaufanie i emanowało ciepłem, które świadczyło o tym, że w „środku” wszystko jest poukładane. Ubiór zakonny – habit, ściśle według przepisów, bez śladów próżności i elegancji, sposób chodzenia umiarkowany i cichy. Pokora, wyciskająca wyraźne piętno na każdej czynności Ojca Wenantego, szła w doskonałej parze poszanowania własnej godności zakonnika, kapłana i wychowawcy, z poszanowaniem godności każdego człowieka, którego spotkał na swojej drodze.

Był pokorny w odniesieniu do współbraci, pomagał we wszystkim, ustępował w rozmowach i osądach, nie wywyższał się z powodu swoich niezwykłych intelektualnych zdolności. Nigdy nie opowiadał o sobie, nie reagował na pochwały kierowane pod jego adresem, upokorzenia natomiast przyjmował ze spokojem, delikatnie, nie obrażał się i nie dyskutował. Chociaż był najlepszym uczniem na wszystkich etapach edukacji, nigdy tego nie okazywał, raczej swoją pokorną postawą pragnął dorównywać do średniego poziomu. Nigdy sam nie zgłaszał się do odpowiedzi, zawsze dawał pierwszeństwo innym, aby się nie wyróżniać i nie wywyższać.

Jego pokorę można było dostrzec również podczas głoszenia kazań. Chociaż był kapłanem wszechstronnie wykształconym, kazania mówił bardzo proste, językiem zrozumiałym, ludowym, trafiającym do umysłów i serc słuchaczy, bez neologizmów, wielkiej teologii czy patetyczności, dlatego tak chętnie go słuchano.

o. Edward Staniukiewicz, franciszkanin

Modlitwa do Jana Pawła II

0

Ojcze Święty modlimy się wszyscy do ciebie, bo jesteś już u Pana Boga w niebie.
Pan Bóg Miłosierny do domu swojego zabrał nam Ciebie całego, skracając Ci Twoje cierpienie i męki na ziemi, byś zasiadając obok jego tronu, mógł nami z nieba kierować.
Więc przyjmij nasze modlitwy o łaski, o które w nich Cię prosimy.
Czuwaj nad nami wszystkimi.
Chroń nas od złego szatana, abyśmy mu nie ulegali.
Modląc się Ojcze do ciebie prosimy o wstawiennictwo do Boga w niebie.
By Pan Bóg nam nasze grzechy wybaczał i męki nasze na ziemi skracał.
Dzięki Ci Ojcze za wszystko, co dla nas zrobiłeś, żyjąc wśród nas na ziemi.
Za Twoją mądrość i wiarę w każdego człowieka.
Dlatego prosimy Cię od serca szczerze, abyś nas wszystkich błogosławił i u Boga się za nami wstawił.
Dzięki Ci Ojcze Święty za wszystko, bo wiemy, że jesteś z nami blisko.
Ryszard Wójcicki

Sprawozdanie finansowe gazety ZiarnoNadziei marzec/kwiecień nr 3-4/2020

0

Kochani Bracia i Siostry,

Przesyłamy Wam kompleksowe sprawozdanie finansowe dotyczące marcowo-kwietniowego wydania bezpłatnej katolickiej gazety ZiarnoNadziei. Gazeta tworzona jest charytatywnie przez młode osoby, które z tego tytułu nie pobierają żadnego wynagrodzenia.

Oto zestaw dokumentów wraz z całkowitymi kwotami związanymi z wydaniem numeru ZiarnaNadziei (gazeta jest również do pobrania na stronie https://ziarnonadziei.pl/home/pobierz-ziarno-nadziei):

1. Pełna historia konta (wpłaty darowizn oraz koszty związane z gazetą ZiarnoNadziei od dnia 17.02.2020 do 2.06.2020). Wcześniej, tj. 18 lutego na portalu ziarnonadziei.pl opublikowaliśmy pełną historię wpłat za druk gazety styczniowo-lutowej.
2. Faktura za druk gazety ZiarnoNadziei marzec-kwiecień nr 7/2020 (897,70 zł brutto). Nakład gazety wyniósł 2500 egzemplarzy.
3. Wyciągi z konta potwierdzające zapłatę za znaczki i koperty w kwocie. Łącznie 532,50 zł brutto.
4. Dokument potwierdzający transport gazety ZiarnoNadziei w wysokości 97,17 zł brutto.
5. Koszt prowadzenia rachunku bankowego 3x 4,90 zł brutto (za trzy miesiące).
6. Koszt utrzymania hostingu domeny ziarnonadziei.pl wraz z certyfikatem SSL na cały rok 243,54 zł brutto.
Całkowity koszt utworzenia gazety ZiarnoNadziei wyniósł 1785,61 zł brutto.
Uwaga: Wpłaty darowizn w terminie od 17.02.2020 do 2.06.2020 wyniosły 2727 zł brutto.

W załączniku przesyłamy wszystkie dokumenty do pobrania. Każdorazowo po wydawaniu kolejnego numeru, publikujemy sprawozdanie finansowe.

Bezpłatna katolicka gazeta ZiarnoNadziei jest tworzona charytatywnie przez młode osoby. Docieramy do wielu miejsc, m.in.: szpitali, ośrodków pomocy społecznej, ośrodków terapii uzależnień, domów samotnej matki oraz wszystkich zakładów karnych i więzień w całej Polsce oraz ośrodków dla bezdomnych.

Jeżeli chcesz wspomóc nasz projekt i pomóc nam dotrzeć do wielu osób ze Słowem Bożym, to możesz dowolną kwotę płynącą prosto z serca wpłacić na następujący numer konta:
Bank Millenium
Paweł Pusz
nr konta: 13 1470 0002 2023 7315 2000 0001
UWAGA: Prosimy w tytule przelewu podać: Darowizna na gazetę ZiarnoNadziei.

Dziękujemy osobom chcącym pomagać bliźnim za okazaną pomoc finansową i wsparcie naszego projektu.
Redakcja ZiarnoNadziei

Co się dzieje podczas spowiedzi świętej?

0

Każdemu z nas zdarza się popełniać błędy, zaniedbania, przegrywać w walce ze swoimi słabościami. To ludzkie. W końcu nikt z nas nie jest doskonały i każdemu zdarza się upadać. Największym złem nie jest jednak sam upadek, ale brak chęci zmiany swojego życia i uporczywe trwanie w tym upadku.

Współcześnie żyjąca boliwijska mistyczka – Catalina Rivas – otrzymała od Pana Jezusa doświadczenie mistyczne dotyczące Sakramentu Pokuty i Pojednania. Opisała je w publikacji dotyczącej tajemnicy spowiedzi świętej. Przekazując doświadczenia duchowe mistyczce, Pan Jezus pragnął nam ukazać, co się dzieje podczas każdej spowiedzi.

Poprzez grzech zrywamy swoją wieź z Bogiem. Tracimy wówczas prawdziwą wolność, do jakiej powołał nas Bóg, stając się niewolnikami grzechu. Często dajemy się przekonać błędnemu myśleniu, że spowiadać się można przed Bogiem wszędzie i nie ma potrzeby szeptać księdzu do ucha w konfesjonale o tym, co złego zrobiliśmy. Przecież podobnie jak my, on również nie jest bez grzechu. W ten sposób ulegamy pokusie oceniania księdza, przed którym mamy szczerze wyznać swoje grzechy. Tymczasem zapominamy o tym, że naszej spowiedzi słucha sam Jezus…

Catalina Rivas zobaczyła w swojej wizji, że na miejscu kapłana siedział Jezus: „Widziałam, jak młoda kobieta siedziała podczas spowiedzi, jednak nie przed księdzem, a przed samym Jezusem. Nie widziałam księdza; to Jezus zajął Jego miejsce. Nasz Pan siedział bokiem do mnie, opierając brodę na dłoniach splecionych jak do modlitwy, i słuchał uważnie”. Nie dajmy się zatem wciągnąć w kłamstwo dotyczące tego, że nie ma sensu mówić księdzu swoich grzechów. Klękając przed księdzem w konfesjonale, miejmy świadomość tego, że to właśnie w nim sam Jezus słucha naszej spowiedzi.

W sakramencie pokuty uzyskujemy pojednanie z Bogiem, otrzymujemy pokój serca, radość, uwalniamy się od grzechów, zmywamy z siebie ten cały brud, jakimi grzechy są dla naszej duszy. Jezus powiedział do mistyczki: „Gdybyście tylko wiedzieli, jak przemienia się dusza po dobrej spowiedzi, wszyscy będący w pobliżu witaliby te duszę na kolanach, ponieważ dzięki mocy łaski uświęcającej dusza ta wypełniona jest Duchem Świętym”. Widząc młodą kobietę odchodzącą od konfesjonału, mistyczka poczuła pragnienie, żeby przed nią uklęknąć, jednak zamiast tego, z miłością ją objęła, gdyż wiedziała, że w chwili, gdy Jezus udzielał tej młodej kobiecie rozgrzeszenia, objął ją i pocałował w policzek. Czy możemy mieć wątpliwości co do tego, że Jezus patrzy na nas wzrokiem pełnym miłości i pragnie nas oczyścić z grzechów, zamiast potępić?

Warunkami dobrej spowiedzi są: rachunek sumienia, żal za grzechy, szczera spowiedź, mocne postanowienie poprawy oraz zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu. Spośród nich najważniejszy jest żal za grzechy. Bardzo ważne jest odpowiednie przygotowanie do spowiedzi. Catalina Rivas w swoim mistycznym doświadczeniu ujrzała grupę osób czekających w kolejce do spowiedzi: „Moim oczom ukazało się wiele cieni, postaci o ludzkich ciałach i zwierzęcych głowach. Były one w trakcie łapania na lasso pewnego człowieka idącego do spowiedzi. Istoty zarzucały i okręcały sznury wokół jego szyi i czoła, jednocześnie szepcząc mu coś do ucha. Nagle jeden z cieni dyskretnie oddzielił się od reszty i przyjął postać kobiety, ubranej i umalowanej w bardzo prowokujący sposób. Przechodziła ona przed idącym do konfesjonału mężczyzną, który wtedy rozproszył się i zaczął obserwować kobietę. Potworne stworzenia były zadowolone i głośno się śmiały. Anioł, walcząc rękoma, próbował odepchnąć te dzikie bestie. Inna osoba oczekująca spowiedzi, bardzo cicha i skromna młoda kobieta z małym modlitewnikiem w dłoniach, czytała, a następnie oddawała się medytacji. Cienie zbliżały się do niej tylko na pewną odległość, jednak nie mogły schwytać jej na lasso. Wydawało się, jak pomyślałam, jak gdyby anioł będący przy niej był silniejszy od cieni”.

To doświadczenie mistyczne, dotyczące ukazania dwóch różnie przygotowanych osób przystępujących do sakramentu pokuty i pojednania, podkreśla, jak wielkie znaczenie ma odpowiednie przygotowanie do tego sakramentu. Uleganie rozproszeniu i brak wcześniejszego przygotowania do spowiedzi sprawia, że zło działa wobec nas ze zwiększoną siłą. Każdy z nas jest wezwany do tego, aby modlić się o dobrą spowiedź dla osób przystępujących do tego sakramentu. Należy również pamiętać o modlitwie za spowiedników. Ważne, aby zrozumieć istotę sakramentu pokuty i pojednania, traktować go poważnie, nie jako pusty rytuał, lecz przystępować do niego ze skupieniem, prawdziwą skruchą i autentycznym pragnieniem nawrócenia się.

KG

Użyte w artykule cytaty pochodzą z publikacji pt.: C. Rivas: „Tajemnica Spowiedzi w mistycznych wizjach Cataliny Rivas”.

Pomocny w każdej sytuacji

0

„Nie ma w życiu problemu, którego by nie można było rozwiązać za pomocą różańca”

Nie zdajemy sobie bowiem sprawy z tego, jak potężna jest ta modlitwa i jak wielka moc z niej wypływa!

Wielu osobom ta modlitwa kojarzy się pewnie ze starszymi paniami, które klęcząc w kościele, niestrudzenie przesuwają paciorki różańca. Wielu może uważać, że ta modlitwa jest zbyt monotonna, że polega na bezmyślnym powtarzaniu „zdrowasiek” i zajmuje za dużo czasu. A przecież w dzisiejszym zabieganym świecie ciągle tego czasu nam brakuje.

Ale tak naprawdę Różaniec jest piękną modlitwą, która odciąga nas od pośpiechu, zabiegania i zmusza do zatrzymania się, do wyciszenia, do odwrócenia swej uwagi od spraw tego świata i skierowania swoich myśli w stronę Boga. Poprzez regularną modlitwę różańcową, pogłębiamy swoją relację z Bogiem. Różaniec jest medytacją nad tajemnicami życia Jezusa i Maryi. Te tajemnice, radosne i bolesne, przeplatają się, podobnie jak sytuacje w życiu każdego z nas. Należy pamiętać o tym, aby Różaniec odmawiać z wiarą, pokorą i wytrwałością. Kiedy modlimy się żarliwie, ufajmy, że Bóg wysłucha naszych próśb zanoszonych do Niego przez Różaniec. Siostra Łucja, której w Fatimie objawiła się Matka Boża, mówiła, że: „Nie ma w życiu problemu, którego by nie można było rozwiązać za pomocą różańca”. Jeśli rzeczywiście brakuje nam czasu, pamiętajmy, że możemy go odmawiać także wtedy, gdy gdzieś idziemy, czy też podczas podróży.

Apostoł modlitwy różańcowej i organizator bractw różańcowych, dominikanin – Alain de Rupe – w XV wieku otrzymał od Matki Bożej w objawieniu piętnaście obietnic dla każdego, kto będzie odmawiał Różaniec:

1. Ktokolwiek będzie Mi służył przez odmawianie Różańca, otrzyma wyjątkowe łaski.
2. Obiecuję Moją specjalną obronę i największe łaski wszystkim tym, którzy będą odmawiać Różaniec.
3. Różaniec stanie się groźną bronią przeciw piekłu, zniszczy, pomniejszy grzechy, zwycięży heretyków.
4. Spowoduje on, że cnoty i dobre dzieła zakwitną; otrzyma on od Boga obfite przebaczenia dla dusz; odciągnie serca ludu od umiłowania świata i jego marności; podniesie je do pożądania rzeczy wiecznych.
5. Dusza, która poleci Mi się przez odmawianie Różańca, nie zginie.
6. Ktokolwiek będzie odmawiał Różaniec i odda się rozmyślaniom nad jego świętymi tajemnicami, nigdy nie będzie pokonany przez niepowodzenia. Bóg nie będzie go karał w Swojej sprawiedliwości, nie zginie śmiercią niespodziewaną; jeżeli będzie sprawiedliwym, wytrwałym w łasce Bożej, będzie godnym życia wiecznego.
7. Ktokolwiek będzie miał prawdziwe nabożeństwo do Różańca – nie umrze bez sakramentów Kościoła.
8. Wierni w odmawianiu Różańca będą mieli w życiu i przy śmierci światło Boże i pełnię Jego łaski.
9. Uwolnię z czyśćca tych, którzy mieli nabożeństwo do Różańca Świętego.
10. Wierne dzieci Różańca zasłużą na wysoki stopień chwały w niebie.
11. Otrzymacie wszystko, o co prosicie przez odmawianie Różańca.
12. Wszystkich, którzy rozpowszechniają Różaniec, będę wspomagała w ich potrzebach.
13. Otrzymałam od Mojego Boskiego Syna obietnicę, że wszyscy obrońcy Różańca będą mieli za wstawienników cały Dwór Niebieski w czasie ich życia i w godzinę śmierci.
14. Wszyscy, którzy odmawiają Różaniec, są Moimi synami i braćmi Mojego Jedynego Syna Jezusa Chrystusa.
15. Nabożeństwo do Mojego Różańca jest wielkim znakiem przeznaczenia do nieba.

KG

„Błagam was usilnie przez miłość, którą ku wam w Jezusie i Maryi w sercu noszę, odmawiajcie codziennie, o ile wam czas pozwoli, Różaniec, a w chwili śmierci błogosławić będziecie dzień i godzinę, kiedyście mi uwierzyli.”
Św. Ludwik de Montfort

Pozwól się obdarować

0

„W tej godzinie uprosisz wszystko dla siebie i dla innych”.

Godzina 15.00. Pobity, zalany krwią, z koroną cierniową na głowie, przybity do krzyża długimi, grubymi gwoździami, umęczony Jezus skonał. Według tradycji chrześcijańskiej miało to miejsce właśnie o godzinie trzeciej po południu. Jezus zadośćuczynił w ten sposób Bogu za grzechy całego świata. Za grzechy każdego z nas.

Godzina Miłosierdzia jest jedną z form kultu Miłosierdzia Bożego. To modlitwa o godzinie trzeciej po południu każdego dnia. Ma upamiętniać moment konania Jezusa za grzechy ludzkości. Jest ona wezwaniem do zwrócenia swoich myśli w kierunku Jezusa umierającego na krzyżu, do połączenia się duchowo, choćby na krótko, z Synem Bożym cierpiącym i osamotnionym w chwili konania.

W październiku 1937 roku w Krakowie Siostra Faustyna zapisała w swym Dzienniczku następujące słowa Pana Jezusa dotyczące Godziny Miłosierdzia: „O trzeciej godzinie błagaj mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w mojej męce, szczególnie w moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego” (Dz. 1572).

Należy pamiętać o tym, aby modlitwa o tej szczególnej porze dnia spełniała określone warunki, tj.: powinna być odprawiana, gdy zegar wybija godzinę trzecią po południu; ma być skierowana bezpośrednio do Jezusa i ma odwoływać się do wartości i zasług Jego Męki. Z praktykowaną w ten sposób modlitwą w Godzinie Miłosierdzia wiąże się obietnica szczególnych łask: „(…) w tej godzinie nie odmówię duszy niczego, która mnie prosi przez mękę moją…” (Dz. 1320). Pan Jezus powiedział także: „W tej godzinie uprosisz wszystko dla siebie i dla innych; w tej godzinie stała się łaska dla świata całego – miłosierdzie zwyciężyło sprawiedliwość” (Dz. 1572). Warto podkreślić, że musimy również pamiętać o postawie ufności wobec Boga oraz o spełnianiu na co dzień uczynków miłosierdzia. Tylko wtedy bowiem możemy mówić o prawdziwym nabożeństwie do Miłosierdzia Bożego. Nasze prośby muszą zaś być zgodne z wolą Bożą, co dotyczy także każdej innej modlitwy.

Nie ma ścisłej formuły modlitwy, którą należy odmawiać w Godzinie Miłosierdzia. Pan Jezus zaproponował odprawienie drogi krzyżowej, nawiedzenie Najświętszego Sakramentu lub pogrążenie się w modlitwie choć przez krótką chwilę tam, gdzie zastanie nas godzina 15.00. Spróbujmy sobie wówczas wyobrazić, że stoimy pod krzyżem i patrzymy na umęczone ciało Jezusa. Że widzimy Jego cierpienie i ogromny trud poniesiony dla każdego z nas. To wtedy wykonało się Dzieło Odkupienia. Poprzez śmierć na krzyżu, Jezus zadośćuczynił Bogu za grzechy wszystkich ludzi. Składając z Siebie dobrowolną Ofiarę, cierpiał niewinnie za nasze wykroczenia przeciw Bożym przykazaniom. Przelał Swoją Krew za nasze zbawienie. Zrobił to z czystej miłości do każdego człowieka.

KG

Użyte w artykule cytaty pochodzą z Dzienniczka św. Faustyny Kowalskiej.

Bóg zmienia życie

0

Kiedy zaczynałem pisać swoją pierwszą książkę pt.: „Wysłuchaj mnie, proszę”, nie spodziewałem się, jak jej wydanie będzie daleko leżało od samego napisania. Ile przyjdzie mi przejść problemów, nim ukaże się ona jako pełnowartościowe dzieło wydane w wydawnictwie z prawdziwego zdarzenia. Gdybym to wszystko wiedział od początku, nie wiem, czy tak ochoczo podjąłbym ten trud.

Pierwszy problem – znalezienie dobrego tematu. Moim zdaniem to kluczowa kwestia, ponieważ znam wiele osób, które władają ciekawym piórem, jednak płodzą tematycznie słabe dzieła.

Kolejna kwestia – znalezienie czasu na pisanie. Gros autorów w Polsce, pisanie traktuje jako zajęcie dorywcze i ja ich rozumiem. Ciężko w Polsce jest utrzymać się z pisania. Ta kwestia jest poruszana w wielu artykułach, dlatego nie będę jej tutaj zgłębiał. Niemniej pisanie jest angażujące, a przynosi mierny zysk, dlatego trzeba znaleźć złoty środek, w tym wypadku pisanie w wolnym czasie (po pracy zawodowej), bywa jedynym rozwiązaniem.
Następnie znalezienie markowego wydawnictwa, dosyć często jest kwestią niemal cudu. Jeśli nie mamy tyle szczęścia, możemy trafić w „złe ręce” (tak było w moim przypadku). Wtedy jest bardzo prawdopodobne, że jesteśmy skończeni…

Czytałem wiele dobrych książek, które nie wypłynęły na szersze wody, wyłącznie dlatego, że ich autorzy nie znaleźli dobrego wydawnictwa. Dobre, czyli markowe lub majętne, dysponujące odpowiednimi środkami na inwestycje związane z promocją dzieła, tym samym autora. Poznałem też odwrotne sytuacje, kiedy dzieła o wątpliwej jakości zyskiwały zainteresowanie czytelników, ponieważ stało za nimi prężne wydawnictwo, które „ciekawie opakowało” produkt.

Oczywiście nie poruszam tutaj wszystkich aspektów, z którymi początkującym literatom przychodzi się zmierzać, jednak zapewniam, że jest ich o wiele więcej.  Przechodząc do meritum. Od dziecka czułem „zew pisania”, jednak dopiero w 2011 roku zainspirowany twórczością Sergiusza Piaseckiego, postanowiłem napisać swoją książkę. Historia oparta na faktach, jedna z wielu, które przeżyłem, jednak tą uznałem za godną opisania. Prace nad książką pochłonęły cztery lata.

Po wielu, czasami bardzo trudnych perypetiach, łącznie z nawiedzeniem mieszkania przez ducha i z tym, że wylądowałem na ulicy jako bezdomny, kiedy wyjechałem do Anglii, by zarobić na jej wydanie – wreszcie podpisałem umowę z wydawnictwem Poligraf.
Po czasie okazało się to strzałem w kolano. Nie wiedziałem, że wydanie książki w self publishingu jest źle postrzegane na rynku czytelniczym. Okazało się również, że wydawnictwo Poligraf jest wydawnictwem bardzo słabym i źle notowanym na rynku wydawniczym.

Czytelnicy nawet nie zaglądali do środka, widząc, w jakim wydawnictwie książka została wydana. Nie pomagała argumentacja, że osoby, które przeczytały powieść, pochlebnie się o niej wypowiadały. Nie miało to żadnego znaczenia. Pozycja „Wysłuchaj mnie, proszę”, a wraz z nią i ja, byliśmy skazani na niebyt w świecie literackim. Zrozumiałem, że w tej sytuacji może pomóc mi tylko Pan Bóg. Zacząłem intensywniej się modlić w intencji uzdrowienia zaistniałej sytuacji. W najmniej spodziewanym momencie, kiedy myślałem, że wszystko skończone, umowa z Poligrafem została zerwana, sprawy przybrały zaskakujący obrót.

Skontaktowało się ze mną wydawnictwo „Bernardinum”, które jest znacznie wyżej notowane od Poligrafu. Zgodziło się na rewydanie książki! Niedługo potem do gry wkroczył Pan Marek Łagodziński, prezes Fundacji Sławek, który nie wiadomo skąd, znalazł się na mojej drodze.

Zaprosił mnie jako byłego więźnia na prestiżowe spotkanie ze służbą więzienną, które odbyło się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie, kolejne drugie spotkanie, które również zorganizowała jego Fundacja, które odbyło się w Galerii Jabłkowskich. Tam miałem okazję po raz pierwszy na szerszym forum zaprezentować swoją książkę i tak zaczął się jej pochód ku zdobyciu statusu bestsellera, którego miano osiągnęła niedawno. Tak też rozpoczęła się moja przyjaźń z Markiem Łagodzińskim i współpraca Fundacji Sławek z Bractwem Więziennym Samarytania, w którego szeregach jako wolontariusz działam.

Niedawno na rynku ukazała się moja kolejna książka pt. „Picie w zachwycie”, która dzięki Bogu otrzymała pozytywne recenzje. A w przygotowaniu są dwie następne.
Doświadczony wszystkimi tymi zdarzeniami, wiem jak cenna jest pomoc drugiego człowieka. Tak właśnie, jak uczynił to Marek w czasie, kiedy tego bardzo potrzebowałem. Nie chodziło mi o to, by ktokolwiek reklamował moją książkę. Nie. Zależało mi na dotarciu do czytelników po to, by oni obiektywnie zadecydowali, czy pisanie może być moją drogą życiową. Zależało mi na ocenie, a nie promocji w ciemno niepewnego produktu.
Paweł Cwynar

II Konkurs Literacki o Ojcu Wenantym Katarzyńcu w 131. rocznicę urodzin Sługi Bożego

0

„Ojciec Wenanty – czy znasz?”, pod takim hasłem franciszkanie z Kalwarii Pacławskiej, a jednocześnie opiekunowie grobu sługi Bożego Ojca Wenantego Katarzyńca już po raz drugi organizują Konkurs Literacki.

Celem konkursu jest uczczenie 131. rocznicy urodzin Ojca Wenantego Katarzyńca, zapoznanie jak najszerszego grona osób z postacią sługi Bożego, z jego duchowością, charyzmatem, powołaniem oraz jego wyborami i determinacją w kroczeniu drogą Chrystusa, a także zachęcenie dzieci, młodzieży i dorosłych do działań twórczych i stworzenie wydarzenia literackiego. Konkurs „Ojciec Wenanty – czy znasz?” przeznaczony jest zarówno dla dzieci i młodzieży do lat 18, jak i osób dorosłych. Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest nadesłanie na adres organizatora utworu literackiego w języku polskim, opowiadającego o życiu Ojca Wenantego Katarzyńca. Prace należy nadsyłać do dnia 15 sierpnia 2020 r. wyłącznie drogą mailową na adres: wenanty.katarzyniec@gmail.com. Laureaci Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?” otrzymają nagrody pieniężne i rzeczowe w czterech kategoriach: proza i wiersz – dzieci i młodzież oraz dorośli. Dodatkową nagrodą będzie publikacja wszystkich nagrodzonych i wyróżnionych utworów w antologii pokonkursowej. Gala Finałowa Konkursu odbędzie się 11 października 2020 r., kilka dni po 131. urodzinach Ojca Wenantego Katarzyńca o godz. 14:00, w Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej. Finaliści konkursu przyjeżdżają na Galę na własny koszt, natomiast Organizatorzy zapewniają finalistom nocleg (z 10/11.10.2020 r. oraz z 11/12.10.2020 r., po wcześniejszym zgłoszeniu) i wyżywienie w tym czasie.

Dodatkowe informacje o Konkursie „Ojciec Wenanty – czy znasz?” można uzyskać mailowo, pod adresem estaniukiewicz@franciszkanie.pl lub pod numerem tel. 532-076-902 (o. Edward Staniukiewicz). Poniżej zamieszczony jest szczegółowy Regulamin Konkursu. Informacje na stronie wenanty.pl.

o.Edward Staniukiewicz

_____________________________________________________________________

REGULAMIN II KONKURSU LITERACKIEGO
„Ojciec Wenanty – czy znasz?”

Organizator: Klasztor Franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej.

1. Cele konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?”:
– uczczenie 131. rocznicy urodzin Ojca Wenantego Katarzyńca;
– zapoznanie jak najszerszego grona osób z postacią Ojca Wenantego Katarzyńca, franciszkanina, z jego duchowością, charyzmatem, powołaniem, jego wyborami i determinacją w kroczeniu drogą Chrystusa;
– zachęcenie dzieci, młodzieży i dorosłych do działań twórczych;
– wydanie antologii pokonkursowej, poświęconej Ojcu Wenantemu Katarzyńcowi;
– stworzenie wydarzenia literackiego.

2. Adresaci Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?”:
Konkurs „Ojciec Wenanty – czy znasz?” przeznaczony jest zarówno dla dzieci i młodzieży do lat 18, jak i dla osób dorosłych.

3. Jury Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?”:
a) O. Andrzej Zając, franciszkanin, poeta, pisarz, dyrektor Wydawnictwa Bratni Zew – Kraków.
b) Małgorzata Nawrocka, pisarka, polonistka – Warszawa;
c) Beata Ewa Komarnicka, autorka tekstów dla dzieci i pedagog – Warszawa;
d) O. Edward Staniukiewicz, franciszkanin, kustosz grobu o. Wenantego – Kalwaria Pacławska

4. Zasady uczestnictwa:
a) Warunkiem uczestnictwa w Konkursie „Ojciec Wenanty – czy znasz?” jest nadesłanie wyłącznie na adres e-mail organizatora wenanty.katarzyniec@gmail.com
utworu literackiego, opowiadającego o życiu Ojca Wenantego Katarzyńca (nie powinna to być jednak biografia) lub o wpływie jego osoby na życie autora tekstu. Tekst powinien być napisany w języku polskim, dotąd niepublikowany i nienagradzany w innych konkursach, a także niepublikowany w sieci Internet. Dodatkowym wymogiem wobec prac jest nieużywanie w tekście słów „epidemia”, „pandemia” i „koronawirus”. Użycie któregokolwiek z tych słów dyskwalifikuje pracę i nie będzie ona podlegać ocenie jury.
Objętość zarówno wiersza/y, jak i prozy nie może przekraczać dwóch stron znormalizowanego tekstu (na stronie A4, czcionka Times New Roman, wielkość 12, interlinia 1.5).
b) Utwór/utwory należy wysłać e-mailem na adres wenanty.katarzyniec@gmail.com, gdzie w tytule wiadomości widnieje nazwa konkursu, w treści wiadomości:
KARTA ZGŁOSZENIOWA – imię i nazwisko-wiek-adres-numer telefonu-adres poczty e-mail-zgoda na przetwarzanie i publikację danych osobowych (formularz na końcu Regulaminu) natomiast prace konkursowe, podpisane godłem/pseudonimem w załącznikach.
c) Jeden autor może brać udział w Konkursie „Ojciec Wenanty – czy znasz?” jednorazowo, w obydwóch kategoriach: proza lub/i poezja. W takim przypadku swoje utwory w obydwóch kategoriach należy podpisać innymi godłami.
d) W przypadku uczestników poniżej 18 lat należy na pracy, obok godła/pseudonimu, podać wiek autora.

5. Termin składania prac: Prace należy nadsyłać wyłącznie e-mailem na adres wenanty.katarzyniec@gmail.com do dnia 15.08.2020r.do godziny 24.00.
W temacie wiadomości prosimy napisać KONKURS O.WENANTY

6. Prace nadesłane po wyznaczonym terminie nie będą oceniane przez jury konkursu.

7. Kryteria ocen:
– twórczy charakter utworu;
– umiejętność oddania duchowości Ojca Wenantego;
– poprawność stylistyczna i językowa;
– bogactwo języka.

8. Prace zostaną ocenione przez komisję powołaną przez Organizatora.

9. Organizator zastrzega sobie prawo do nieodpłatnego wykorzystania nagrodzonych i wyróżnionych utworów konkursowych we własnych celach, m.in. publikacji w almanachu pokonkursowym lub na własnych stronach internetowych, czy też w celu promocji samego konkursu. Ponadto Organizator zastrzega sobie prawo do zmian w składzie osobowym Jury Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?”, wynikających z przyczyn losowych.

10. Zgłoszenie utworu/utworów do Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?” jest równoznaczne z oświadczeniem, że jest to utwór własny, niepublikowany oraz nienagradzany w innych konkursach, a także z wyrażeniem zgody na przetwarzanie danych osobowych autora nagrodzonej lub wyróżnionej pracy w celach promocyjnych niniejszego konkursu.

11. Laureaci Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?” otrzymają:
a) Kategoria „Dorośli” – nagrody: I – 1000 zł; II – 500 zł; III – 300 zł;
b) Kategoria „Dzieci i Młodzież” – nagrody rzeczowe: I – tablet; II – odtwarzacz audiobook; III – dysk pamięci 1TB.
c) Dodatkową nagrodą jest publikacja wszystkich nagrodzonych i wyróżnionych utworów w antologii pokonkursowej. Autorzy nagrodzonych i wyróżnionych prac otrzymają po 3 egzemplarze antologii.

12. Organizator (na wniosek Jury) zastrzega sobie prawo innego podziału nagród.

13. Ogłoszenie wyników Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?” nastąpi do 27.09.2020r. na stronie internetowej www.wenanty.pl. Laureaci konkursu zostaną poinformowani o wynikach telefonicznie lub mailowo.

14. Finał Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?”:
Organizator ustala Galę Finałową Konkursu na dzień 11 października 2020 r., cztery dni po 131. urodzinach Ojca Wenantego Katarzyńca, na godz. 14:00, w Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej. Finaliści konkursu przyjeżdżają na Galę na własny koszt natomiast Organizatorzy zapewniają finalistom nocleg (z 10/11.10.2020r. oraz z 11/12.10.2020 r., po wcześniejszym zgłoszeniu) i wyżywienie w tym czasie. Organizator zastrzega sobie możliwość zmiany terminu Gali lub całkowite jej odwołanie ze względu na warunki niezależne od Organizatora.

15. W sprawach spornych, wynikających z interpretacji Regulaminu, ostateczną decyzję podejmie Organizator w porozumieniu z Jury.

16. Dodatkowe informacje o Konkursie „Ojciec Wenanty – czy znasz?” można uzyskać mailowo, pod adresem wenanty.katarzyniec@gmail.com lub pod numerem tel. 532-076-902 (o. Edward Staniukiewicz).

17. Podanie Administratorowi danych osobowych jest dobrowolne, jednak niezbędne do wzięcia udziału w Konkursie „Ojciec Wenanty – czy znasz?”.

18. Wyrażenie zgody na publikację danych osobowych i wizerunku jest dobrowolne, jednak ze względu na formułę Konkursu „Ojciec Wenanty – czy znasz?” oraz przewidzianej w regulaminie nagrody w formie publikacji utworów nadesłanych na konkurs, zgoda ta jest warunkiem udziału w konkursie.

ZGODA NA PRZETWARZANIE I PUBLIKACJĘ DANYCH OSOBOWYCH

Wyrażam/nie wyrażam* zgodę/y na przetwarzanie danych osobowych zawartych w karcie zgłoszeniowej do konkursu literackiego „Ojciec Wenanty – czy znasz?” organizowanego przez Klasztor Franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej, zwany ORGANIZATOREM w zakresie niezbędnym do organizacji i prawidłowego przeprowadzenia konkursu. Wyrażam/nie wyrażam* zgodę/y na publikacje danych osobowych oraz wizerunku w tym na fotografowanie, filmowanie, rejestrowanie przez ORGANIZATORA, w materiałach prasowych, reklamowych oraz stronach internetowych związanych z działalnością Klasztoru Franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej.

Miejscowość, data i podpis uczestnika

Miejscowość, data i podpis rodzica/opiekuna (dotyczy uczestników do lat 18)

________________________________________________________________________

*niepotrzebne skreślić

II KONKURS LITERACKI – „Ojciec Wenanty – czy znasz?”

Tytuł:
„Ojciec Wenanty – czy znasz?”

Opis:
Konkurs zarówno dla dzieci i młodzieży do lat 18 jak i dla dorosłych. Jury: Małgorzata Nawrocka, Beata Ewa Komarnicka, o.Andrzej Zając, o.Edward Staniukiewicz. Celem konkursu jest uczczenie 131. Rocznicy urodzin Sługi Bożego Ojca Wenantego Katarzyńca (1889-1921), franciszkanina, kandydata na ołtarze, niezwykłego orędownika.

Nagrody:
Kategoria „Dorośli”: I – 1000 zł; II – 500; III – 300 zł.
Kategoria „Dzieci i Młodzież”: I – tablet; II – odtwarzacz audiobook; III – dysk pamięci 1 TB.

Do kiedy:
15 sierpnia 2019 r.

Strona www:
wenanty.pl

Rocznica urodzin św. Jana Pawła II

0

Dzisiaj mija 100 lecie urodzin naszego rodaka i papieża św. Jana Pawła II.

Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Był polskim duchownym rzymskokatolickim, arcybiskupem metropolitalnym krakowskim, kardynałem, zastępcą Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, zaś w 1978 roku został papieżem.

Wybór Jana Pawła II na papieża odegrał bardzo znaczący wpływ na wydarzenia w Europie Wschodniej i w Azji w latach 80. i 90. XX wieku. To dzięki niemu mogły mieć miejsce w przemiany demokratyczne w Polsce i w innych krajach bloku wschodniego.
Głównym celem papiestwa Jan Paweł II była transformacja i zmiana położenia Kościoła katolickiego. Jan Paweł II przyczynił się do poprawienia relacji Kościoła katolickiego z judaizmem, islamem, z Kościołem prawosławnym oraz Wspólnotą anglikańską. Jan Paweł II podzielał nauczanie Kościoła w takich kwestiach jak utrzymanie celibatu, potępienie mechanicznej, chemicznej i hormonalnej antykoncepcji oraz niedopuszczenie kobiet do święcenia, za co był przez niektórych krytykowany, i choć popierał reformy soboru watykańskiego II, był postrzegany jako konserwatywny w swojej interpretacji tych reform.
W trakcie pontyfikatu odwiedził 129 krajów. Beatyfikował 1340 osób i kanonizował 483, więcej niż wszyscy jego poprzednicy w okresie pięciu poprzedzających wieków. Do czasu swojej śmierci powołał większość składu Kolegium Kardynałów, konsekrował znaczną liczbę biskupów na świecie i wyświęcił wielu księży.
Jan Paweł II był pierwszym papieżem spoza Włoch od czasu holenderskiego papieża Hadriana VI (1522–1523), a także drugim najdłużej urzędującym papieżem we współczesnej historii po papieżu Piusie IX (1846–1878).
Zmarł 2 kwietnia 2005. W ceremonii pogrzebowej uczestniczyły delegacje z ponad 150 państw, a w Polsce ogłoszona została sześciodniowa żałoba narodowa. Proces beatyfikacyjny Jana Pawła II rozpoczął się miesiąc po jego pogrzebie, z pominięciem tradycyjnego pięcioletniego okresu oczekiwania. Został beatyfikowany 1 maja 2011, po czym 27 kwietnia 2014 został kanonizowany, równocześnie z papieżem Janem XXIII.

Święty Janie Pawle II, módl się za nami.

RED
Źródło: Wikipedia

Zobacz również